நண்பர்கள்..

இராஜராஜேஸ்வரி மேடம் நண்பர்கள் பற்றி எழுதும்படி கேட்டிருந்தார்.நன்றி மேடம்..

நான் சாதாரணமாக நன்றாக கலகல என்று பேசி பழகும் பழக்கம் உள்ளவள். அதனால் எனக்கு தோழிகள் நிறைய பேர் உண்டு. ஆனால் ஆப்தமான நட்பு என்றால் சில பேர்கள் தான் அவர்கள்:

என்னுடைய முதல் தோழி சாந்தி.அவர்கள் குடும்பமும் எங்கள் குடும்பமும் பக்கத்து பக்கத்து வீடு. இருவரும் வேறு வேறு பள்ளியில் படித்தோம்.பள்ளிக்கூடம் முடிந்து வந்ததும் உடனே நாங்கள் விளையாட ஆரம்பித்தால் அவ்வளவுதான் நேரம் போவதே தெரியாது,பக்கத்து வீடு... பெரியவர்களும் நண்பர்கள் என்பதால் நாங்கள் விளையாடுவதற்க்கு தடையே கிடையாது. அவளின் தம்பியும் என் தம்பியும் நண்பர்கள் அதனால் நாங்கள் நால்வரும் மற்றும் தெருவில் இருந்த மற்ற சிறுவர் சிறுமியருடன் விளையாட ஆரம்பித்தால் தெருவே கல கலத்து போய்விடும்
5 வயதில் ஆரம்பித்த அவள் நட்பு 13 வயதுவரை தொடர்ந்தது. பிறகு அவர்கள் வீடு மாற்றி சென்றுவிட்டார்கள்.



தி.நகர்,பர்க்கிட் ரோடு சாரதா வித்யாலயா பள்ளியில் படிக்கும் போது 6ம் வகுப்பில் எனக்கு அறிமுகம் ஆனவள் ரோஸலீன் என்பவள்..10ம் வகுப்பு வரையில் நாங்கள் இருவரும் இணை பிரியாமல் இருந்தோம். நான் சாரணியர் இயக்கத்தில் சேர்ந்து பேட்ரோல் லீடராக இருந்தேன், அவள் மிகவும் தைரியமானவள் அவளை வற்புறுத்தி மாணவியர் தலைவி ஆக்கிவிட்டோம்.நானும் லீடர் அவளும் மாணவியர் தலைவி என்பதால் ஒன்றாகவே இருப்போம்.

 பள்ளியில் அப்பொழுதெல்லாம் வாரத்தில் 2 நாட்கள் கொடியேற்றம் இருக்கும்.காலையில் தலைமைஆசிரியர் அல்லது மூத்த ஆசிரியர் யாராவது கொடி ஏற்றுவார்கள்.எனக்கு சாயந்திரம் வேளைகளில் கொடியை மடிக்கும் பணி ரொம்ப் பிடிக்கும். நமது தேசிய கீதம் பாடிமுடிக்கப்பட்டவுடன் மாணவர் தலைவி கொடியிறக்கம் செய்துவிட்டு இன்னுமொரு மாணவி எதிர்ப்பக்கம் பிடித்துக்கொள்ள அந்த கொடியை மடிக்க வேண்டும். கட்டாயம் அந்த இன்னொரு மாணவி நானாகதான் இருப்பேன். எனக்கு பிடிக்கும் என்பதனால் வேறு யார் கேட்டாலும் விடாமல் என்னை மட்டுமே அழைத்து செல்வாள்..அப்படி பட்ட நட்பு..
10வது முடித்த பிறகு +1 க்கு நாங்கள் இருவரும் வேறு வேறு பள்ளிகளுக்கு சென்றபிறகு அவளை பார்க்க முடியவில்லை...



+1 வந்த பிறகு நிறைய தோழிகள் கிடைத்தார்கள்..யாமினி, கீதா சுமதி, மாலதி, ஜெயலஷ்மி இன்னும் பலர் ஆனால் நெருக்கம் வருவதற்க்குள் பள்ளி படிப்பு முடிந்து கல்லூரி படிப்பு தொடங்கிவிட்டது.

கல்லூரி காலங்களில் நாங்கள் 10 பேர்கள் ஒரு கூட்டமாக இருப்போம் அதில் நான்,சுதா,கலா,சுவர்ணமாலா ஆகிய நால்வரும் ரொம்ப நெருக்கம். யூனிவர்சிடிக்கு போவது, நூலகத்துக்கு போவது,என்று ஒன்றாகவே இருப்போம். இதில் சுதாவும் நானும் பேசிக்கொண்டே இருப்போம். வகுப்பில் குறிப்பு எடுக்கும் போதும் கைகுட்டையை வாயருகில் மூடினால் போல் வைத்துக்கொண்டு ஆசிரியருக்கு தெரியாமல் பேச ஆரம்பித்தால் நிறுத்தவே மாட்டோம். ஆனால் அதே சமயத்தில் சரியாக குறிப்பும் எடுத்துக்கொண்டு விடுவோம். எங்களுக்கு பின்னால் அமர்ந்திருக்கும் என் வகுப்புத் தோழி கீதா என்பவள் நாங்க பேசுவதை கேட்டுக்கொண்டு குறிப்பு எடுக்க முடியாமால் விட்டுவிட்டு பிறகு எங்களிடமிருந்து பார்த்து எழுத்திக்கொள்வாள். அவள் எப்பொழுதும் எங்களிடம் கேட்கும் கேள்வி “ அதெப்படி நீங்க மட்டும் பேசிண்டே நோட்ஸ் ம் எழுதரீங்க” என்பதுதான். அதற்க்கு பதில் எங்களிடமிருந்து சிரிப்புதான் வரும்..



பிறகு எனக்கு வேலை கிடைத்த பிறகு அலுவலகத்தில் எனக்கு கிடைத்த தோழி பத்மஜா. இவளை பற்றி சொல்லவேண்டுமானால் திருவள்ளுவரை தான் மேற்கோள் காட்டவேண்டும.

முகம்நக நட்பது நட்பன்று: நெஞ்சத்து
அகம்நக நட்பது நட்பு.


உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல ஆங்கே
இடுக்கண் களைவதம் நட்பு.

நட்பு எப்படி இருக்க வேண்டுமோ அப்படி இருந்தது அவளுடைய நட்பு. எனது சுகம் ,துக்கம், சந்தோஷம், கஷ்டம் எல்லாவற்றிலும் இருந்தாள்.இன்னும் இருக்கிறாள், இனியும் இருப்பாள்..

ஆம் அடுத்த வருடம் எங்கள் நட்பு வெள்ளி விழா காண்கிறது.


அன்பு தோழி பத்மஜா இது உனக்காக.....

இப்பொழுது பதிவுலகம் எனப்படுவது எனக்கு நட்பு உலகமாக தெரிகிறது.

முன் பின் அறிமுகம் இல்லதாவர்கள் கூட எழுத்தின் மூலம் அறிமுகமாகி சிறந்த நண்பர்களாகி, மூத்தவர்,இளையவர் என்று பாரபட்சம் பார்க்காமல்,கர்வம் ஏதுமில்லாமல் பழகும் தமிழ் நட்பு.... 

இந்த நட்பு இன்னும் 100 ஆண்டுகளுக்கு மேல் தொடர எல்லாம் வல்ல இறைவனை பிரார்த்திக்கிறேன்....

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------