கெளரி கணேஷா.....

நாங்கள் இருக்கும் பெங்களூரில் விநாயக சதுர்த்தி விழா கணேஷ சதுர்த்தி என்கிற பெயரில் மிக விசேஷமாக கொண்டாடப்படுகிறது.

10 வருடங்களுக்கு முன் நாங்கள் பெங்களூருக்கு வந்த புதிதில், நாம் தமிழ் நாட்டில் கொண்டாடும் பிள்ளையார்/விநாயக சதுர்த்தி விழாவை, இங்கு கணேஷ சதுர்த்தி என்கிற பெயரில் கொண்டாடுவதை பற்றி தெரிந்து கொண்டேன்.

இங்கு இப்பண்டிகை 2 நாட்கள் கெளரி கணேஷா பண்டிகை என்று வெகு விமர்சையாக கொண்டாடப்படுகிறது.இப்பண்டிகை வருவதறக்கு முன்னதாகவே ஊர் முழுவதும் எங்கு பார்த்தாலும் பிள்ளையார் சிலைகள்தான் பல அளவுகளில்,பல நிறங்களில்....








முதல் நாள் கொண்டாடப்படும் கெளரி பூஜை சுவர்ண கெளரி விரதம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. விநாயக பெருமானின் தாயாரான பார்வதி தேவிக்காக கொண்டாடப்படும் இவ்விரதம் பெண்களால் கொண்டாடப்படுகிறது.
மஞ்சள் பொடியில் நீர்சேர்த்து கலந்து கெளரி உருவம் செய்து வைத்து வழிபாடு நடத்தப்படுகிறது.சில வீடுகளில் கெளரி உருவச்சிலைகளும் வைத்து வழிபாடு நடத்தப்படும் வழக்கம் உண்டு.

மறுநாள் கணேஷ புஜை சிறப்பாக கொண்டாடப்படுகிறது.நம் ஊரில் உள்ள வழக்கப்படியே ஒவ்வொரு வீடுகளிலும் விநாயகரின் உருவச்சிலை வாங்கி வைத்து வெற்றிலை பாக்கு,பூ,பழங்கள் மற்றும் விநாயக சதுர்த்தியன்று செய்யப்படும் கொழுக்கட்டை,ஒப்பட்டு எனப்படும் போளி ஆகியவை நெய்வேத்தியம் செய்யப்படுகிறது.

வீட்டில் சிறப்பாக கொண்டாடப்படுவதுடன்,இவ்விழாவை ஒவ்வொரு பகுதியிலும் அங்கு வசிக்கும் மக்கள் ஒன்றாக சேர்ந்தும்,வீதிகளில் பெரிய விநாயகர் சிலை வைத்தும் கொண்டாடுகிறார்கள். இதற்காக ஒரு மாதம் முன்னதாகவே அந்த பகுதியை சேர்ந்த இளைஞர்கள் அப்பகுதி மக்களிடம் நன்கொடை வசூலிக்கிரார்கள். நன்கொடையில் கிடைக்கும் பணத்தை கொண்டு பண்டிகைக்கு 2/3 நாட்களுக்கு முன்னதாக பெரிய அளவில் பந்தல் அமைத்து பெரிய பெரிய விநாயகர் சிலைகளை வாங்கிவந்து வைத்து 10/12 தினங்களுக்கு பூஜைகள் நடத்துகிறார்கள்.



சில பகுதிகளில் பாட்டு கச்சேரி, நாடகம் போன்றவையும் நடத்தப்படுவதுடன்,சிறுவர் சிறுமிகளுக்கு போட்டிகள் வைத்து பரிசுகளும் கொடுக்கிறார்கள்.




விநாயகர் வைக்கப்பட்டிருக்கும் தெருக்களில் வண்டிகளில் செல்ல முடியாத அளவு பெரிய பந்தல்கள் போடப்பட்டிருக்கும்.ஒரு கிலோமீட்டர் சுற்றளவு உள்ள பகுதியில் குறைந்தது 5 அல்லது 6 தெருக்களில் விநாயகர் சிலைகளை வைத்துவிடுவார்கள்.  அங்கு வண்டிகள் போக முடியாது. சுற்றிகொண்டுதான் போகவேண்டும்.

நான் 10 வருடங்களுக்கு முன் இங்கு வந்த பொழுது இவர்கள் தெருக்களை அடைத்து வழி விடாமல் இருப்பது மிகுந்த கஷ்டமாக இருந்தது. ஒரு தெருவுக்குள் நுழைந்து சற்று தூரம் போன பிறகுதான் அந்த தெரு வழி இல்லாமல் அடைக்கப்பட்டிருப்பது தெரியும். அவசரமாக செல்ல வேண்டிய சமயங்களில் சலித்துக்கொண்டே வண்டியை திருப்பிக்கொண்டு வரவேண்டியிருக்கும்.ஆனால் பக்கத்தில் வண்டியில் வருபவர்கள் ஒன்றும் சொல்லாமல் சர்ரென (இரு சக்கர வாகனமோ அல்லது 4 சக்கர வாகனமோ)திருப்பிக்கொண்டு வேறு வழியில் செல்வதை பார்க்க எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும்.

 இரண்டு மூன்று வருடங்கள் தொடர்ந்து இந்த பண்டிகை கொண்டாட்டங்களை பார்த்து எனக்கு பழக்கமாகி நானும் எதுவும் பேசாமல் வண்டியை திருப்பிக்கொண்டு வரும்பொழுதுதான் புரிந்தது, இது அவர்களுக்கு பழக்கப்பட்ட ஒன்று என்று.அதுவே எனக்கும் பழக்கம் ஆகி விட்டபடியால் இப்பொழுதெல்லாம் சலிப்பு வருவதில்லை.

10 நாட்கள் பூஜை முடிந்த பிறகு மேளதாளத்தோடு விநாயகர் சிலைகளை ஊர்வலமாக எடுத்துச்சென்று ஊரை சுற்றியுள்ள ஏரி குளங்களில் முழுகச்செய்துவிட்டு வருகிறார்கள்.





மிகச்சிறப்பாக பெரிய அளவில் கொண்டாடப்படும் இவ்விழா மனதுக்கு சந்தோஷத்தையும் நிம்மதியையும் தருவதாக இருக்கிறது.

வியாபாரம்...

முக புத்தகத்தில்(face book) நான் ரசித்த ஒன்றை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.

அதை முடிந்த வரையில் தமிழாக்கம் செய்து கொடுத்திருக்கிறேன். அதன் கீழேயே ,ஆங்கிலத்தில் நான் படித்ததை அப்படியே கொடுத்திருக்கிறேன். படித்து ரசிக்கவும்....
                     ----------------------------------------------------------------

தந்தை :  நான் தேர்ந்தெடுக்கும் பெண்ணைத்தான் நீ திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும்.

மகன் :    முடியாது.

தந்தை: அவள் பில்கேட்ஸின் பெண்.

மகன்:  அப்படியானால் சரி அவளையே திருமணம் செய்து கொள்கிறேன்.

தந்தை பில் கேட்ஸிடம் போகிறார்.

தந்தை: உங்க பெண்ணை என் மகனுக்கு திருமணம் செய்துவைக்க வேண்டுகிறேன்.

பில்கேட்ஸ்: அது முடியாது.

தந்தை: என் மகன் உலக வங்கியின் சி.இ.வோ (CEO).

பில்கேட்ஸ்: அப்படியானால் சரி 

தந்தை உலக வங்கி தலைவரிடம் போகிறார்.

தந்தை: என் மகனுக்கு உலக வங்கியின் சி.இ.வோ வேலை கொடுக்கவும்.

தலைவர்: அது முடியாது.

தந்தை: என் மகன் பில் கேட்ஸ்ஸின் மருமகன்.

தலைவர்:அப்படியானால் அந்த வேலை கொடுக்கிறேன்.

இதுதான் வியாபாரம் என்பதோ?????????????

Dad: I want u 2 marry a

girl of my choice.

Son: No

Dad: The girl is Bill Gates'

daughter.

Son: Then ok

Dad goes 2 Bill Gates

...Dad: I want ur daughter 2 marry

my son.

Bill Gates: No

Dad: My son is d CEO of the World

Bank.

Bill Gates: Then ok

Dad goes 2 the President of the

World Bank..

Dad: Apoint my son as the CEO of

ur bank.

President: No!

Dad: He is the son-in-law of Bill

Gates.

President: Then ok!

This is BUSINESS..

 ------------------------------------------------------------------------------------------

கோகுலாஷ்டமி/கிருஷ்ணஜயந்தி.......

கோகுலாஷ்டமி, ஸ்ரீஜயந்தி,கிருஷ்ண ஜயந்தி எல்லாமே பகவான் கிருஷ்ணரின் பிறந்த தினத்தை நாம் கொண்டாடும் நாளை குறிக்கிறது.

கிருஷ்ணஜயந்தி என்ற உடன் நினைவுக்கு வருவது சீடை தான்.சின்ன சின்ன உருண்டையா கரகரன்னு.......




சிறுவயதில் பள்ளிக்கு போய்விட்டு திரும்பும் ஒரு நாளில் அம்மா பரண் மேலிருந்து பித்தளை டப்பா, பெரிய தூக்கு எல்லாம் எடுத்து தேய்த்து கவிழ்த்து வைத்திருப்பதை பார்த்தவுடன் கிருஷ்ண ஜயந்தி வருவது புரிந்துவிடும்.(மீதி பண்டிகைகளுக்கு இவ்வளவு பாத்திரங்கள் தேவை இல்லை.ஸ்ரீஜயந்திக்கு மாத்திரமே குறைந்தது 10/12 பெரிய தூக்கு, டப்பாக்கள் தேவை.)

இருந்தாலும் அம்மாவிடம், “கிருஷ்ண ஜயந்தி வருதாமா?நிறையா சீடை முறுக்கு எல்லாம் செய்வீயா?” என்று கேட்டு உறுதி படுத்திக்கொள்வோம். அம்மாவும், “ஆமாம்! சமத்தா எதையும் தொடாமல் இருந்தா நிறையா பண்ணிக்கொடுப்பேன்” என்றவுடன் சந்தோஷமாக இருக்கும்.

அதற்கு அடுத்து இரண்டு தினங்கள்,சாயந்திரம் பள்ளியிலிருந்து திரும்பி வரும் பொழுது வீடு முழுக்க எண்ணை வாசனையும்,இனிப்பு வாசனையுமாக இருக்கும்.

மறுபடியும் அம்மாவின், “ சமத்தா எதையும் தொடாமல் இருந்தாக்க நாளைக்கு கிருஷ்ண ஜயந்தி, பெருமாளுக்கு பண்ணிவிட்டு உங்களுக்கு சாப்பிடரத்துக்கு கொடுப்பேன்” என்ற வார்த்தைகளுக்கு கட்டுபட்டு சமர்த்தாக இருப்போம்.எதையாவது தொட்டுவிட்டால் உம்மாச்சி கண்ணை குத்திடும் என்று ஏற்கனவே பயமுறுத்தி வைத்திருந்ததால் பேசாமல் இருந்துவிடுவோம்.

கிருஷ்ணஜயந்தி அன்று பெரும்பாலும் பள்ளி விடுமுறையாக இருக்கும். காலையிலிருந்தே சாயங்காலம் பூஜைக்கு தயாராகிவிடுவோம்.அடிக்கடி அம்மாவிடம் சென்று , “எப்பம்மா பெருமாளுக்கு பண்ணணும்” என்று தொணத்தொணத்தபடியே இருப்போம்.அம்மாவும் நிதானமாக சாயந்திரம் அப்பா அலுவலகத்திலிருந்து வந்ததும் என்று பதில் சொன்னபடி வீட்டு வேலைகளில் முழுகியிருப்பார்.

மாலை 5 மணி ஆனவுடன் அம்மா வாசலில் பெருக்கி தண்ணீர் தெளித்து பெரியதாக கோலம் போட்டுவிட்டு,வீட்டினுள்ளும் சிறு சிறு கிருஷ்ணர் பாதம் வைப்பதை வேடிக்கை பார்த்தபடி அம்மா கூடவே நடந்துகொண்டிருப்போம்.






எங்க வீட்டில் புஜை அறை தனியாக கிடையாது. சமையல் அறையிலேயே ஒரு அலமாரியில் பெருமாள் படங்கள் வைக்கப்பட்டு இருக்கும்.அங்கேயே பூஜை செய்வோம்.
அந்த அலமாரியின் அடியிலேயே பெரியதாக கோலம் போட்டு குத்து விளக்கு ஏற்றி வைக்கப்படும்.பெரிய தட்டில்,வெற்றிலை பாக்கு,மல்லிகை, முல்லை,சாமந்தி ஆகிய பூக்களும்,வாழை, திராட்சை ,சாத்துக்குடி, கொய்யா,நாவல் பழம்,மாதுளை இன்னும் பிற பழங்கள், வெண்ணை, மற்றும் பண்டிகைக்காக செய்த பக்‌ஷணங்கள் எல்லாம் அம்மா எடுத்து வைப்பார்.

சுமார் 6/30 மணிக்கு மேல் தெரு முனையில் அப்பா வருவது தெரிந்தவுடன் ஓடிபோய் அவர் கையை பிடித்துக்கொண்டு, “அப்பா சீக்கிரமா பெருமளுக்கு பண்ணணும் வேகமா வா” என்றபடி அவரை அழைத்து வருவோம். அவரும் சிரித்தபடியே வந்து குளித்துவிட்டு பூஜையை ஆரம்பிப்பார். ஒரு 1/2 மணி நேரம் போல பூஜையெல்லாம் முடித்துவிட்டு முதலில் பெருமாள் தீர்த்தம் தருவார்.பிறகு வெண்ணை,சுக்கு வெல்லம்,ஆகியவற்றை பிரசாதமாக கொடுப்பார்.சுக்கு காரம் நாக்கை தாக்க ,அப்பாவிடம் இன்னும் கொஞ்சம் வெண்ணை கொடு என்று கேட்டு வாங்கி சாப்பிடுவோம்..

அதன் பின் அப்பா, “இனிமேல் நீங்க என்ன பக்‌ஷணம் வேண்டுமானால் சாப்பிடலாம் பெருமாளுக்கு பண்ணியாச்சு” என்பார். இரண்டு மூன்று தினங்களாக தொடக்கூடாது என்று சொல்லிவிட்டு இப்பொழுது சாப்பிடலாம் என்றவுடன் ஒரு திகைப்புதான் தோன்றும். அவரிடன், “நிஜமாவே சாப்பிடலாமாப்பா” என்று கேட்டு உறுதி செய்து கொண்டு முதலில் சீடை வைத்திருக்கும் தூக்கில் கையை நுழைப்போம். அதற்குள் அம்மா, “ கண்டபடி கையெல்லாம் போடக்கூடாது பக்‌ஷணம் கெட்டுப்போயிடும் நீங்க கூடத்துல போய் உட்காருங்க நான் தட்டில் வைத்து எடுத்துக்கொண்டு வருகிறேன்” என்று சொல்லுவார்.

தூக்கில் நுழைத்த கையை வெறும் கையாக எடுக்காமல் கிடைத்த சீடையை அள்ளி (சின்ன கையில் ஒரு 3 அல்லது 4 சீடைகள் வரும்)அப்படியே வாயில் அடைத்துக்கொள்ளுவோம்.





அம்மா தட்டில் கொண்டு வருவதை பார்த்து “என்னம்மா நிறையா வைச்சிருந்தயே இவ்வளவுதானா?” என்று கேட்போம்.
அம்மா, “தட்டு நிறைய வெச்சுண்டு சாப்பிட்டா உடம்புக்கு வரும், கண்ணு வேற படும். கொஞசம் கொஞ்சமா எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் சாப்பிடுங்கோ எல்லாம் உங்களுக்கு பண்ணதுதான்.” என்றவுடன் சந்தோஷமாக சாப்பிட ஆரம்பிப்போம்.

அதற்கு அடுத்த நாளிலிருந்து ஒரு வாரம் வரையில் சாயங்கால டிபன் பக்‌ஷணங்கள்தான்.

அதன் பின் சற்று பெரியவர்களானவுடன் சீடை உருட்டும் வேலை செய்வோம்.உருட்டும் போதே சாப்பிடவேண்டும் என்கிற உணர்வை கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக் கொள்வோம்(இல்லாவிட்டால் உம்மாச்சி கண்ணை குத்திவிடுமே)

இன்னும் சற்று வயதான உடன் அம்மாவுடன் கூட மாட வேலை செய்தல் கோலம் போடுதல் எல்லாம் செய்வோம். பூஜை முடிந்ததும் பக்‌ஷணம் எடுத்துக்கோங்கோ என்று அம்மாவே கூப்பிட வேண்டும்.அப்படி கூப்பிட்டாலும், “ நீ வைச்சுடும்மா நான் வேணுங்கறச்சே எடுத்துக்கறேன்” என்று பதில் சொல்லி இருக்கிறோம். இருந்தாலும் ஒரு நிமிடம் உள்ளே சென்று அந்த சீடையை மட்டும் சாப்பிட்டுவருவோம்.

சிறு குழந்தைகள் மாதிரி அவசரமாக சாப்பிடுவதை வயது தடுத்தாலும்,பண்டிகை என்ற சந்தோஷம் கட்டாயமாக மனதில் இருந்தது.

இப்பொழுது........

கிருஷ்ண ஜெயந்தின்னா சீடை முறுக்குதானா?  பிஸ்ஸா , சமோசா,வெஜ் பர்கர் எல்லாம் கிடையாதா என்று கேட்கிரார்கள் இந்த காலத்து குழந்தைகள்.

பண்டிகை என்றவுடன் ஆவலோடு அந்த எதிர்பார்ப்பு, சந்தோஷம் எல்லாமே மிகவும் குறைந்து விட்டது.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

விளையாட்டு.......

இந்தியாவின் தேசிய விளையாட்டு என்ன என்பது உங்களுக்கு தெரியுமா ??
ஆம் “ஹாக்கி” எனப்படும் “ வளைதடிப் பந்தாட்டம்.”

ஹாக்கியை தவிர பல விளையட்டுகள் இந்தியாவில் விளையாட படுவது நாம் எல்லோரும் அறிந்ததே.

ஆனால்....

விளையாட்டு என்றவுடன் நம் நினைவுக்கு வருவது கிரிகெட் மட்டுமே.யாரைப்பார்த்தாலும் கிரிகெட் பற்றியே பேச்சு.தினசரி செய்தி பத்திரிக்கையில் பெருமளவு பகுதி கிரிகெட்டுக்கே ஒதுக்கப்படுவது என்று இந்தியாவின் தேசிய விளையாட்டை மாற்றிவிட்டார்களே என்று எண்ண வைக்கும் அளவுக்கு அதற்கு முக்கியத்துவம்.

இதை தவிர கிரிக்கெட் வீரர்களுக்கு விளம்பரங்களில் நடிக்க முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டு வருகிறது.அவர்களை தவிர ஏதோ ஒன்றிரண்டு வேறு விளையாட்டு வீரர்களே விளம்பரங்களில் நடிக்கிறார்கள்.

இந்த மாதிரி கிரிக்கெட்டுக்கு முக்கியதுவம் கொடுத்துவிட்டு அவர்கள் நன்றாக ஆடி ஜெய்க்கும் பொழுது அவர்களை தலையில் தூக்கி உட்காரவைத்துக்கொண்டு வாழ்த்துவது! அவர்கள் சரியாக ஆடவில்லை என்றால் கீழே தள்ளி விமர்சிப்பது என்பதும் எனக்கும் சரியாக படவில்லை.(சே.குமார் சொல்லியிருப்பது போல்.)





100 கோடிக்கும் மேலான ஜனத்தொகை கொண்ட நாட்டில் எத்தனையோ1000 விளையாட்டு வீரர்களை உருவாக்க முடியும்.தேசிய விளையாட்டான ஹாக்கி,மற்றும் தடகள விளையாட்டுகள்,நீச்சல்விளையாட்டுகள்,டென்னிஸ்,பேட்மிட்டன், கால் பந்து,கூடை பந்து,வாலிபால்,துப்பக்கி சுடுதல்,மேலும் பல.....இவற்றில் யாராவது ஜெயித்து பதக்கம் பெறும்போது மட்டுமே பத்திரிக்கை செய்திவரும். மற்ற சமயங்களில் இந்த விளையாட்டு விளையாடப்படுகிறதா என்று கூட நமக்கு தெரியாது.

சரி கடந்த வருடம் காமன்வெல்த்      விளையாட்டு போட்டிகள் நடந்ததே என்றால் அது ஆரம்பிப்பதற்கு முன்னும், நடந்து முடிந்த பிறகும் நடந்த கூத்து நாடறிந்ததே..

 விளையாட்டுகளில் போட்டி இருக்கலாம்.அது ஆரோகியமானதுதான். ஆனால் நம் நாட்டில் ஊழல் செய்வதில்தான் போட்டி இருக்கிறது.

குத்துச்சண்டை வீரர் அகில் குமார்.காமன்வெல்த் போட்டிகளின் போது.

தீபிகா குமாரி..காமன்வெல்த் போட்டிகளின் போது

நடந்து முடிந்த காமன்வெல்த் போட்டி வீரர்கள்.

மேலே குறிப்பிட்டு உள்ளவர்கள் நம் நாட்டின் திறமையான விளையாட்டு வீரர்களில் ஒரு சிலர் மட்டுமே. இந்த மாதிரி இன்னும் பல 100 வீரர்கள் இருக்கிறார்கள்.அவர்களின் திறமையை கண்டுபிடித்து அவர்களுக்கு ஊக்கம் கொடுத்தால் ஒலிம்பிக்ஸ் மற்றும் பல பன்நாட்டு விளையாட்டு போட்டிகளில் இந்தியாவே முன்னனியில் இருக்கும். அதைவிட்டு விட்டு ஊழல் செய்து கொண்டிருந்தால் அந்த வீரர்களும் ஊக்க மருந்தை உபயோகித்து குறுக்கு வழியில் மேலே வர முயற்சி செய்கிறார்கள்.

கிரிக்கெட்டும் ஒரு நல்ல விளையாட்டுதான் ஆனால் அதற்கு தரப்படும் ஆதீத முக்கியத்துவத்தை குறைத்து மற்ற விளையாட்டுகளுக்கும் முக்கியவத்துவம் தர வேண்டும் என்பதே தாழ்மையான கருத்து.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

பெர்முடா பெருமாள்.

------------------------------------------------------------------


ஒரு விடுமுறை நாளில் வீட்டில் தொலைகாட்சியில் இராமாயணம் தொடர் பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம். இராமர் குரு குலத்தில் கல்வி கற்பது,வில்வித்தை பயில்வது ஆகியவற்றை பார்த்து
என் மகள் கேட்டாள்:

“எம்மா

 அந்த காலத்தில் இப்படி oral ஆ( வாய்மொழியாக) தான் எல்லாம் கத்துக்கணுமா? இப்ப....

அவளை முடிக்கவிடாமல் நான் உடனே :

“ஆமாம், ஓலைசுவடிகள் உபயோக படுத்தபட்டதற்க்கு முன்னாடி குரு சொல்லி கொடுப்பதை மனப்பாடம் செய்து ஒப்பிக்க வேண்டும் எழுதிவைப்பதெல்லாம் கிடையாது.அதனால் அவர்களுக்கு ஞாபக சக்தி நன்றாக இருந்தது. ஒரு முறை சொல்லி கொடுப்பதை பல முறை திருப்பி திருப்பி சொல்லி பழகி கொள்ள வேண்டும்.எழுதி வைத்து கொண்டு படிப்பதறக்கெல்லாம் வசதி கிடையாது.புத்தகம் பேப்பர் எல்லாம் இப்ப 150/200 வருஷங்களாகத்தான் இருக்கு.

இப்ப நீங்க பள்ளிகூடத்தில் கொடுக்கும் வீட்டு பாடங்களை சுயமா சிந்தித்து எங்க எழுதுரீங்க ??வீட்டுக்கு வந்த உடனே கணணி முன்னாடி உட்கார்ந்து கூகிள் பண்ணி எழுதி எடுத்துக்கொண்டு போயிடுரீங்க.!

இராமாயணம,மஹாபாரதம் எல்லாம் ஸ்லோகங்களாக சொன்னதுதான்.அந்த காலத்தில் எழுத்து வசதிகள் இல்லாத போதும் வாய்மொழியாகவே சொல்லி சொல்லி காப்பற்றி வந்தார்கள்.”

ஒரே மூச்சில் பேசிவிட்டு நான் நிறுத்த,

என் பெண்:

“பேசி முடிச்சியா? நான் என்ன கேட்க போறேன்னு முதல்ல கவனி அப்பறமா நீ பதில் சொன்ன போதும்”. என்றாள்.

நான் :

“சரி என்ன கேக்கப்போற”?

அவள்:

 “ ராமர், கிருஷ்ணர் அப்பறம் மற்ற அவதார பெருமாள் எல்லாம் குருகுலத்துக்கு போய் வில்வித்தை, வேதம்,இன்னும் பல விஷயம் கத்துண்ட மாதிரி கல்கி அவதார பெருமாள் யுனிபார்ம் போட்டுண்டு, ஐ-பாட், லாப் டாப் எல்லாம் எடுத்துண்டு ஸ்கூலுக்கு போவாரா?


நான்:!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

அவள் தொடர்ந்து:

 "கல்கி பெருமாள் பெர்முடாஸ் டீ ஷர்ட் எல்லாம் போட்டுண்டு போறதை நான் கட்டாயம் பார்க்கணும்மா!"

இந்தியாவின் தற்போதய ஆட்சியாளர்கள்.... பெண்கள் நாட்டின் கண்கள்.

எனக்கு வந்த ஒரு இ-மெயிலின் பாதிப்பு இந்த படங்கள்.

பெண்கள் நாட்டின் கண்கள்.



தெற்கில் அம்மா





தலைநகரில்
ஆண்ட்டி(AUNTY)




வடக்கில்
சகோதரி (BHENJI)





மத்தியில்
மேடம்.

(MADAME)




கிழக்கில் அக்கா
(DIDI)



தலைமையில்
பாட்டி????
(NANI)


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------