சுந்தர காண்டம்--2.

சென்ற பதிவில் அனுமன் கடல் தாண்டி இலங்கையில் சீதையை ஒரு இடம் பாக்கியில்லாமல் தேடுவது அப்படி தேடிக்கொண்டு அவர் ராவணனுடைய அரண்மனைக்கு வருவது வரை பார்த்தோம்.

இனி...

ஸர்க்கம்--10 ராவணனுடைய அந்தப்புரம்.

புஷ்பக விமானத்தின் நடுவில் இருந்த மாளிகையில் ராவணன் நித்திரை செய்யும் இடத்திற்கு வருகிறார்.அனுமன்,அவ்விடத்தில் ஸ்படிகத்தால் செய்யப்பட்டு,ரத்தினங்கள் இழைத்துத் தேவேந்திரனுடைய சயனம் போன்ற ஒர் மஞ்சத்தினை பார்த்தார்.அங்கு நாணா வர்ணமுள்ள புஷ்பங்கள் வாரி இறைக்கப்பட்டிருந்தன. குங்குமம், கஸ்தூரி, ஜவ்வாது, புனுகு, அத்தர், அகில்,சந்தனம் முதலிய வாஸனைதிரவியங்களின் பரிமளம் நிறைந்திருந்தது.

இவ்வாறு ராவணனுடைய ராஜ்ஜியம் சுபிட்ஷமாக இருந்ததை பார்த்து இது குபேரனுடைய ராஜதானியோ என்று ஆஞ்சனேயர் எண்ணிக்கொள்கிறார்.

மேலும் அந்த மஞ்சத்தில் ஒப்பற்ற ஆபரண அலங்கரங்களுடன் பிரதாபலங்கேசுவரன் உறங்கிக்கொண்டிருப்பதை மாருதி காண்கிறார்.அவன் உறங்குவது , “மரங்கள் புதர்கள் காடுகள் நிறைந்த மந்தரபர்வதம் அசைவற்று இருப்பது போல” இருந்ததாம்.இப்படியாக ராவணனுடைய அந்தப்புரத்தில் தேடிவிட்டு அடுத்து பான சாலைக்கு செல்கிறார் அனுமன்.

ஸ்ர்க்கம் --11  பான சாலை.

பான சாலை பல வித மாம்சங்களும்,பழங்களும் போஜன பண்டங்கள் நிறைந்ததாக இருந்ததாம்.தங்கத்தாலும்,வெள்ளியாலும் செய்யப்பட்ட பாத்திரங்கள், அவற்றில் உண்டு மீதி வைக்கப்பட்டிருந்த பலவகை பானங்கள் ஆகியவற்றை அனுமன் கண்டார்.அதையெல்லம் பார்த்த மாருதிக்கு ராவணனுடைய ஐஸ்வரியத்தினை பற்றி அடங்கா ஆச்சரியம் கொண்டார்.

ஸ்ர்க்கம் --12 மற்றும் ஸ்ர்க்கம் --13. சீதையை காணாமல் மாருதி துக்கித்தது.


இவ்விரண்டு ஸர்க்கங்களிலும் இலங்கையில் ஒரு இடம் பாக்கியில்லாமல் தேடியும் சீதையை காணவில்லையே என்று மாருதி துக்கிப்பது விளக்கப்பட்டுள்ளது.

 “ராகவனுடைய கோதண்டத்திலிருந்து பிரயோகிக்கப்பட்ட பாணத்தைப்போல ஒரு நொடியில் லங்கைக்கு போய் சீதையை தேடுவேன்,காணாவிட்டால் பதினாலு லோகங்களுக்கும் போய் சீதையை தேடுவேன் ,இல்லவிட்டால் ராவணனை கட்டி இழுத்துவந்து ராமனின் காலடியில் போடுவேன் என்று வீர்வாதம் பேசிவிட்டு வந்தேனே,இப்பொழுது ஜானகியை காணவில்லையே” என்று அனுமன் துக்கப்பட்டு தன்நிலை மறந்து புலம்புவார்.


பிறகு அவரே துக்கப்படுவது சிறப்பல்ல!!கவலையும் துக்கமும் தான் வந்த காரியத்திற்கு இடையுறு என்று தன்னையே தேற்றிக்கொண்டு மறுபடியும் சீதையை தேடுகிறார்.

ஸ்ர்க்கம்--14.  அசோகவனம்.

இப்படி சற்று நேரம் கவலையுற்று பிறகு தன்னையே தேற்றிக்கொள்ளும் மாருதி அங்கிருந்த அசோகவனத்தை பார்த்தார்.உடனே அவர் அந்த வனத்தில் ஏன் சீதையை ராவணன் வைத்திருக்க கூடாது என யோசனை செய்து அங்கே தேட செல்வார்.


அந்த அசோகவனத்தின் அழகை மதிற்சுவற்றின் மேலேரி பார்க்கையில் அனுமனின் சகல அவயங்களும் மகிழ்ச்சியால் பூரித்ததாம்.வஸந்த ருதுவில் முதலில் புஷ்பித்த ஆச்சா, அசோகம் ,சம்பகம் போன்ற மரங்களையும் மாந்தோப்புகளும்,அழகிய கொடிகளால் சூழப்பட்ட மரச்சோலைகளையும் மாருதி கண்டார்.அங்கு குயிகள்,மயில்கள் போன்ற பட்சிகளையும் மான் போன்ற அழகிய மிருகங்களையும் பார்த்தார்.

மேலும் கவனித்து பார்க்கையில் தங்கம் வெள்ளி மற்றும் நவமணிகளால் இழைத்த தரைகளை கண்டார். விசித்திரமான ருபங்களுடன் வெட்டப்பட்டிருந்த குளங்களின் படிகள் நவரத்தினங்களால் இழக்கப்பட்டிருப்பதை கண்டார்.அவைகளில் அமிர்தத்தை போல ருசியுள்ள ஜலம் நிறைந்திருந்தது.பொன்மயமான விருக்‌ஷங்களும்,சுவர்கலோகத்தில் மட்டுமே காணக்கூடிய விருக்‌ஷங்களும் இருந்ததை கண்ட மாருதி அந்த அசோக வனத்தின் வனப்பை பார்த்து மிகுந்த ஆச்சரியம் அடைந்தார்.

ஸ்ர்க்கம்--15  அனுமன் சீதையை கண்டது.

இப்படிப்பட்ட அந்த அழகான அசோக வனதில் சுற்றிப்பார்கையில் தொலைவில் ஒரு சிம்சுபா விருக்ஷத்தின் அருகில் ஒரு ஸ்திரீ இருப்பதையும் அவளை சுற்றி பல ராக்‌ஷசிகள் கண்கொட்டாமல் காவல் காத்துக்கொண்டிருப்பதையும் பார்த்தார். அந்த பெண்ணின் நிலை தன் இனத்தை விட்டு பிரிந்த பெண் மான் நாய்களால் சூழப்பட்டதும் போல இருந்ததாம்.இதன் காரணத்தாலும் இன்னும் பிற காரணங்களாலும் அவளே சீதை என தெரிந்து கொண்டு அனுமன் அவள் இருந்த மரத்தின் மீது அமர்ந்து கொள்கிறார்.



ஸர்க்கம் --16.  சீதையை கண்டு அனுமன் துக்கித்தது.

லோக குருவான ரகுநாதனுடைய பார்யை,வஸிஷ்டர் போன்ற மஹரிஷிகளால் பழக்கப்பட்ட லக்‌ஷ்மணனால் பூஜிக்கப்பட்டவள்,இவளையே துக்கம் பீடிக்குமானால் காலகதியே பெரியது.அதை மீற யாராலும் முடியாது,என்றெல்லாம் அனுமன் சீதையின் நிலையை பார்த்து மிகவும் துக்கித்தார்.



ஜனக மகாராஜாவினால் செல்லமாக வளர்க்கப்பட்டு தசரத சக்கரவர்த்திக்கு நாட்டுப்பெண்ணான இவள் கஷ்டம் என்பதையே அறியாதவள். அப்படிப் பட்டவள் இங்கு வெறும்தரையில் அலங்காரங்கள் ஏதுமிலாமல் உட்கார்ந்திருப்பதை பார்த்து மாருதி மிகவும் கவலை கொண்டார்.அதிக பாரமான கப்பல் ஜலத்தில் முழுகுவதை போல சீதையின் நிலையை கண்டு அனுமான் துக்க சாகரத்தில் முழுகினாராம்.

ஸர்க்கம் --17.  ராக்‌ஷசிகள்.

இந்த ஸர்க்கத்தில்சீதையை காவல் காகும் ராக்‌ஷசிகளை பற்றி விவரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.  ஒரே காதை உடையர்வர்களும்,ஒரே கண்ணை உடையவர்களும்.,காதில்லாதவளும்,மேல் நோக்கியுள்ள மூக்கை உடையவளும்,தலை பெருத்தவளும்,இப்படி பல கோர உர்வம் கொண்டவர்களை அனுமன் பார்க்கிறார்.



இப்படிப்பட்ட கோர உருவம் கொண்டவர்களுக்கு மத்தியில் சீதை கருத்த மேகங்களுக்கு நடுவில் தோன்றி மறையும் பூர்ணசந்திரனை போல தோன்றினாளாம்.

ஸர்க்கம்--18.  ராவணன் அசோகவனத்திற்கு வந்தது.

இப்படி அனுமன்,சீதையின் நிலைமையை பார்த்து கவலைப்பட்டு அவருடன் எப்படி பேசுவது என்று யோசனை செய்து கொண்டிருக்கும் பொழுது தூக்கத்திலிருந்து விழித்து கொண்ட ராவணன் சீதையை காண அசோகவனத்துக்கு வந்தான்.


ராவணனுடன் அவன் மனைவியரும் அசோகவனத்திற்கு வந்தனர். அவர்கள் ராவணனை சூழ்ந்து கொண்டு வந்தது,தேவேந்திரன்,ஸ்திரீதிகள் சூழ வருவது மாதிரி இருந்ததாம்.அவர்கள் அணிந்திருந்த நகைகளும்,சலங்கைக்ளும் ஏற்படுத்தின சப்தம் மதுரமான துவனியில் அனுமனின் காதில் விழுந்ததாம்.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


அடுத்த பதிவு - ஸர்க்கம் 19--27